Wag op die HERE

Psalm 33:13–22
¹³ Die Here kyk van die hemel af; Hy sien al die mensekinders. ¹⁴ Uit sy woonplek aanskou Hy al die bewoners van die aarde, ¹⁵ Hy wat die hart van hulle almal formeer, wat let op al hul werke. ¹⁶ ’n Koning word nie verlos deur ’n groot leër, ’n held nie gered deur groot krag nie. ¹⁷ Die perd help niks vir die oorwinning en red nie deur sy groot krag nie. ¹⁸Kyk, die oog van die Here is op die wat Hom vrees, op die wat op sy goedertierenheid wag; ¹⁹ om hulle siel te red van die dood en hulle in die lewe te hou in hongersnood. ²⁰ Ons siel wag op die Here; Hy is ons hulp en ons skild; ²¹ want ons hart is bly in Hom, omdat ons op sy heilige Naam vertrou. ²² Laat u goedertierenheid, Here, oor ons wees net soos ons op U wag!

Psalm 31:22–25
²² Geloofd sy die Here, want Hy het sy goedertierenheid aan my wonderbaar gemaak, in ’n vaste stad. ²³ Ek tog het in my angs gesê: Ek het verdwyn, weg van u oë; nogtans het U die stem van my smekinge gehoor toe ek U aangeroep het om hulp. ²⁴ Julle moet die Here liefhê, al sy gunsgenote! Die Here bewaar die getroues en vergeld hom oorvloedig wat trots handel. ²⁵ Wees sterk, en laat julle hart sterk wees, almal wat op die Here wag!

Psalm 42:2–6
² Soos ’n hert wat smag na waterstrome, so smag my siel na U, o God! ³ My siel dors na God, na die lewende God; wanneer sal ek ingaan en voor die aangesig van God verskyn? ⁴ My trane is my spys dag en nag, omdat hulle die hele dag vir my sê: Waar is jou God? ⁵ Hieraan wil ek dink en my siel uitstort in my: hoe ek gewoond was om voort te trek met die skare, hulle gelei het na die huis van God, met die stem van jubel en lof—’n feesvierende menigte! ⁶ Wat buig jy jou neer, o my siel, en is onrustig in my? Hoop op God; want ek sal Hom nog loof—die verlossing van sy aangesig!

Psalm 71:8–16
⁸ My mond is vol van u lof, die hele dag van u roem. ⁹ Verwerp my nie in die tyd van die ouderdom nie, verlaat my nie as my krag gedaan is nie. ¹⁰ Want my vyande praat van my, en die wat op my lewe loer, hou saam raad ¹¹ en sê: God het hom verlaat; agtervolg en gryp hom, want daar is geen redder nie! ¹² o God, wees nie ver van my af nie; my God, maak tog gou om my te help! ¹³ Laat hulle wat my as vyand behandel, beskaamd staan, verteer word; laat hulle wat my ongeluk soek, hulleself toedraai in smaad en skande. ¹⁴ Maar ék sal altyddeur hoop en al u lof vermeerder. ¹⁵ My mond sal u geregtigheid vertel, die hele dag u heil; want ek ken nie die maat daarvan nie. ¹⁶ Ek sal kom met die magtige dade van die Here Here; ek sal u geregtigheid vermeld, dié van U alleen.

Psalm 119:71–77
⁷¹ Dit is goed vir my dat ek verdruk was, sodat ek u insettinge sou leer. ⁷² Die wet van u mond is vir my beter as duisende stukke goud en silwer. ⁷³ U hande het my gemaak en my toeberei; maak my verstandig, dat ek u gebooie kan leer. ⁷⁴ Die wat U vrees, sien my, en hulle is bly; want op u woord wag ek. ⁷⁵ Ek weet, Here, dat u oordele regverdig is en dat U my uit getrouheid verdruk het. ⁷⁶ Laat tog u goedertierenheid wees om my te troos volgens u belofte aan u kneg. ⁷⁷ Laat u barmhartighede oor my kom, dat ek kan lewe; want u wet is my verlustiging.

Psalm 130:5–8
⁵ Ek wag op die Here; my siel wag, en ek hoop op sy woord. ⁶ My siel wag op die Here meer as wagters op die môre, wagters op die môre. ⁷ Wag op die Here, o Israel! want by die Here is die goedertierenheid, en by Hom is daar veel verlossing; ⁸ en Hy self sal Israel verlos van al sy ongeregtighede.

Psalm 131:1–3
¹ ’N BEDEVAARTSLIED. Van Dawid.
o Here, my hart is nie hoog en my oë nie trots nie; ook wandel ek nie in dinge wat vir my te groot en te wonderbaar is nie. ² Waarlik, ek het my siel tot bedaring gebring en stilgemaak; soos ’n gespeende kind by sy moeder, soos ’n gespeende kind is my siel in my. ³ Wag op die Here, o Israel, van nou af tot in ewigheid!

Psalm 147:5–11
⁵ Onse Here is groot en ryk aan krag; sy verstand is oneindig. ⁶ Die Here rig die ootmoediges weer op; die goddelose mense verneder Hy tot die grond toe. ⁷ Sing ’n danklied tot eer van die Here, psalmsing tot eer van onse God met die siter; ⁸ wat die hemel met wolke oordek, wat vir die aarde reën berei, wat op die berge gras laat uitspruit, ⁹ wat aan die vee hulle voedsel gee, aan die jong rawe as hulle roep. ¹⁰ Hy het geen welbehae in die krag van die perd, geen welgevalle in die bene van die man nie. ¹¹ Die Here het ’n welgevalle in die wat Hom vrees, wat op sy goedertierenheid hoop.