Afrikaanse gedigte

My een vrees,
sal ek genoeg wees?
‘n Verlange om te hoort,
word uitgeskreeu vanaf my hart’s poort.
Die emosies stroom deur die deure,
vrae wat skommel soos vere,
‘n Verlange om te hoort,
sal ek genoeg wees?
My een vrees.

Die ewige God is Hy,
Hy maak ons die skape van Sy wei.
Laat ons dan ons in Sy dienswerk verbly.
Tot Sy aangesig nader want daar sal ons vreugde verkry.

Waar is hy; wat kwaad praat van die Weg?
Wat hulle oor Christus sleep na die gereg?

Roem dan nie op jou dae,
want more kan Hy rekenskap vra.
Hoe lank nog Vader? Hoe lank?
Keer tog terug! Dat my mond kan bewaar U dank.
Dat ek kan wandel al my dae,

Staan jy verstom?
En vra dan waarom?
‘n ewige straf?
Jy is seker laf?

Vader, Wees my genadig.
U is Hy!
Dra dan my!

Hy verander nooit en doen altyd reg,
mag my lippe nooit anders seg.

Laat my; nie die aarde bewoon!
Laat my; hier slegs bywoon.
Ja, want die verganklikheid het U my getoon,
toe ek my hart rig op U genadetroon.

Maar mag ek met ‘n volkome hart sing,
van al U goedheid wat U elke more bring.

Hy is altyd reg,
en sonde is nooit Sy weg.
Daar is geen ander soos Hy,